مشاوران رئیسجمهور میگفتند انضباط مالی و مقرراتزدایی، قیمتها و هزینههای وام را پایین میآورد. بعد تعرفهها، جنگ و رونق سرمایهگذاری از راه رسیدند.
۲۷ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۹:۰۰ شب به وقت شرق آمریکا
در روزهای نخست دوره دوم رئیسجمهور ترامپ، مشاوران اقتصادیاش تئوری سادهای مطرح کردند: به بازار اوراق قرضه نشان دهید Washington برای مهار کسریهای هنگفت خود مصمم است، تا نرخهای بهره بلندمدت خودبهخود پایین بیایند. با این حساب، ترامپ هم میتوانست کاری به کار Federal Reserve نداشته باشد.
اما اوضاع اینطور پیش نرفت.
تورم در حال افزایش است، Fed دارد نرخها را بالا میبرد و بازده اوراق ۱۰ ساله Treasury بسیار بالاتر از روز تحلیف است؛ زمانی که تیم جدید، نرخهای بالا را نتیجه ریختوپاشهای مهارنشدنی دوره بایدن میدانست. هفته گذشته، این بازده به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۷ رسید؛ چرا که سرمایهگذاران دارند اثر اقتصاد مقاوم، اختلالات ادامهدار انرژی را که به گرانیها دامن میزند، و کمصبر شدن بانک مرکزی برای فروکش کردن این فشارها را میسنجند.

تئوری White House بر پایه انضباط مالی بنا شده بود که هرگز از راه نرسید، و این موضوع را نادیده گرفت که برنامههای خود ترامپ چقدر به فشارهای قیمتی دامن میزند؛ همان فشارهایی که حالا نرخها را بالا میبرند. تعرفهها هزینه کالاهای وارداتی را بالا برد. جنگ با ایران قیمت نفت و گازوئیل را سر به فلک کشید. محدودیتهای مهاجرتی هم نیروی کار را کوچکتر کرد.
جسیکا ریدل (Jessica Riedl)، دستیار سابق جمهوریخواهان در سنا که حالا پژوهشگر بودجه و مالیات در Brookings Institution است، گفت: «این اتفاق کاملاً قابل پیشبینی بود.» او گفت اگر کاهش مالیات، هزینههای جدید و فشار روی Fed برای پایین آوردن نرخ بهره را هم اضافه کنید، «هر شش سیاست، تورم را بالا میبرند، نه پایین.»
اوضاع بسیار حساس است.
افزایش نرخهای بلندمدت، هزینه وام گرفتن را برای خریداران خانه، کسبوکارها و دولت بالا میبرد. نرخ وام مسکن که در ماه فوریه تا ۶٪ افت کرده بود، حالا بالای ۷٪ رفته است؛ اختلافی که پرداخت سالانه یک وام جدید ۴۰۰ هزار دلاری را حدود ۳ هزار دلار بیشتر میکند. دستمزد کارگران هم از ماه مارس پابهپای تورم پیش نرفته است.

پرداخت سود دولت برای بدهیهایش در سال مالی جاری که همین هفته تمام میشود، از ۱ تریلیون دلار گذشت؛ یعنی بیشتر از بودجهای که خرج ارتش میکند. این مسئله دست دولت را برای واکنش در صورت تلوتلو خوردن اقتصاد میبندد. اگر هم تورم آرام نگیرد، Fed ممکن است برای مهار آن مجبور شود جلوی سرعت اقتصاد—و استخدام نیرو—را بگیرد.
اقتصاد تا اینجا مقاوم نشان داده است. بیکاری نزدیک ۴٪ است، مردم خرید میکنند و رشد اقتصادی استوار بوده است. اما همین نقطه قوت، بخشی از مشکل است.
وقتی تقاضا قوی باشد، شرکتها راحتتر میتوانند افزایش هزینه سوخت را به دوش مشتریان بیندازند، و کارگران هم میتوانند برای جبران هزینهها خواهان حقوق بالاتر شوند. این وضعیت احتمال تبدیل شوک انرژی به یک تورم فراگیر را بیشتر میکند؛ امری که دلیل بیشتری به Fed برای بالا بردن نرخها و به سرمایهگذاران بهانه بیشتری برای طلب بازده بالاتر میدهد.
بخشی از این فشارها از کنترل ترامپ خارج است. رونق پروژههای ساخت AI که White House هم از آن استقبال کرده، قیمت تراشهها، قطعات الکترونیکی و تجهیزات برقی را بالا برده است. این حوزه همچنین برای قرض گرفتن پول، با دولت آمریکا رقابت میکند.
اگر نیازهای استقراضی خود Washington هم در حال افزایش نبود، این رقابت اهمیت کمتری داشت. کسری بودجه نزدیک ۶٪ تولید ناخالص داخلی است؛ رقمی نزدیک به سطح دوران بایدن که وزیر Treasury، اسکات بسنت (Scott Bessent)، سال گذشته آن را بالاترین سطح تاریخ برای یک اقتصاد در زمان صلح و بدون رکود نامید.
به گفته منابع آگاه، در داخل White House برخی مشاوران از اینکه جنگ روی رونق ابتدای سال اقتصاد سایه انداخته، شاکی و کلافهاند.

مقامها به رونق ساختوساز اشاره میکنند که دارد پایه احیای تولید کارخانهای—همان وعده ترامپ—را میریزد. با این حال قبول دارند که گرانی انرژی جلوی این پیشرفت را گرفته و دارد دخلوخرج خانوادهها را در تنگنا میگذارد.
بسنت هفته گذشته در Fox News گفت که اگر جنگ نبود، «آمارهای تورم کاملاً فرق میکرد» و تورم احتمالاً به هدف ۲ درصدی Fed برمیگشت. در ماه اوت، شاخص اصلی قیمت مصرفکننده—که قیمت خوراک و انرژی در آن محاسبه نمیشود—کمترین رشد ۱۲ ماهه خود را در پنج سال گذشته ثبت کرد.
کوش دسای (Kush Desai)، سخنگوی White House گفت: «برنامه اقتصادی بلندمدت رئیسجمهور ترامپ دارد نتایجی تاریخی و ماندگار برای زندگی روزمره مردم آمریکا به همراه میآورد.»
در تعطیلات آخر هفته، رئیسجمهور گله کرد که بابت قدرت اقتصادی کشور به اندازه کافی به او اعتبار داده نمیشود. او در Truth Social نوشت: «کسبوکارها در حال رشدند. مردم آمریکا بیشتر از هر زمان دیگری پول درمیآورند. فقر در پایینترین سطح تاریخ است و صادرات جهش پیدا کرده است!»
مهار کسری بودجه
بسنت در جریان کارزار انتخاباتی ۲۰۲۴، کاهش کسری بودجه را به محور اصلی برنامههای خود تبدیل کرد. او که در آن زمان مدیر یک صندوق سرمایهگذاری و مشاور ترامپ بود، از برنامهای دفاع میکرد به نام ۳-۳-۳: کاهش کسری بودجه به ۳ درصد GDP، رساندن رشد اقتصادی تعدیلشده با تورم به ۳ درصد و افزایش تولید داخلی انرژی معادل ۳ میلیون بشکه نفت در روز.
وقتی ترامپ کارش را شروع کرد، مشاوران مجموعهای از راهحلها را برای کسری بودجه رو کردند.

ابتدا نوبت Department of Government Efficiency بود که ایلان ماسک (Elon Musk) میگفت میتواند با حذف هزینههای اضافی، ۲ تریلیون دلار صرفهجویی کند. اما این برنامه دستاورد بسیار ناچیزی داشت. بعد هم نوبت تعرفهها شد که درآمد گمرکی رکوردشکنی به همراه آوردند، تا اینکه Supreme Court امسال رأی داد که ترامپ برای وضع بسیاری از آنها اختیار قانونی نداشته است.
حالا پیام این است که رشد اقتصادی قوی درآمدهای لازم برای کاهش کسری بودجه را تأمین خواهد کرد. بسنت در یک مصاحبه تلویزیونی در ۲۰ اوت گفت: «میتوانیم با رشد اقتصادی از این وضعیت عبور کنیم.»
رشد اقتصادی تا الان نتیجه چندانی نداشته است.
بروس کزمن (Bruce Kasman)، اقتصاددان ارشد JPMorgan Chase، در اوایل این ماه گفت: «با توجه به عملکرد اقتصاد آمریکا در سال جاری، کاملاً انتظار میرفت که کسری بودجه کاهش یابد، اما کسری بودجه کم نمیشود.» او گفت همین موضوع در بالا رفتن بازدهی اوراق بلندمدت نقش داشته است.

بسنت در مصاحبه ماه اوت، از تصمیم غافلگیرکننده خود برای حداقل دو برابر کردن خرید اوراق قرضه بلندمدت توسط Treasury دفاع کرد؛ تصمیمی که پس از رسیدن بازدهی اوراق ۳۰ ساله به بالاترین سطح خود از سال ۲۰۰۷ گرفته شد. او گفت این اقدام توجیهپذیر بود، چون بازدهی اوراق از بنیادهای اقتصادی جلوتر رفته بود.
بازخرید اوراق قدیمیتر باعث کاهش عرضه بدهیهای بلندمدت در بازار میشود و میتواند بازدهی را پایین بیاورد. سرمایهگذاران این اقدام را تلاشی برای مهار هزینههای استقراض دولت دانستند. بازدهی اوراق برای مدتی کوتاه افت کرد، اما در عرض یک روز دوباره بالا رفت.
این بازخریدها نشاندهنده محدودیتهای جایگاه بسنت است.
رابرت زولیک (Robert Zoellick)، رئیس پیشین World Bank که در دوره ریاستجمهوری جورج دبلیو بوش (George W. Bush) از مقامات ارشد تجاری و دیپلماتیک بود، گفت او دارد از «ابزارهای تاکتیکی برای مقابله با بازارها استفاده میکند، چون اهرمهای بنیادی مانند مخارج کسری بودجه و تعرفهها دست خودش نیست».
سناتور جان کندی (John Kennedy)، جمهوریخواه اهل لوئیزیانا، رکتر بود. او در اوایل این ماه به خبرنگاران گفت: «این یک نبرد از پیشباخته است. میفهمم چرا وزیر دست به این کار زد، اما نتیجهای نخواهد داشت.»
این حرکت ریسکی برای جایگاه بسنت در Wall Street است؛ جایی که او به عنوان معاملهگر جورج سوروس (George Soros)، عضو تیمی بود که در سال ۱۹۹۲ با موفقیت علیه پوند بریتانیا شرطبندی کرد.
زولیک گفت: «بازارها میخواهند باور کنند کسی که به رئیسجمهور مشاوره میدهد، فرد پختهای است که دستکم مشکلات را درک میکند، حتی اگر فعلاً توان محدودی برای حل آنها داشته باشد.»
بسنت ماه گذشته هم گفت طرح کاهش کسری بودجه ظرف چند روز آینده رونمایی میشود، هرچند بعداً گفت تا چند هفته یا چند ماه دیگر منتشر نخواهد شد. در همین حال، ترامپ این ماه وعده داد اگر جمهوریخواهان در انتخابات پاییز امسال کنترل House و Senate را حفظ کنند، به هر فرد بزرگسال ۵،۰۰۰ دلار بپردازد.

جوزف لاوورنیا (Joseph Lavorgna)، مشاور پیشین بسنت که اکنون اقتصاددان ارشد SMBC Americas است، گفت: «اگر رئیسجمهور حتی احتمال پرداخت این پول را مطرح میکند، اصلاً چطور میتواند در انضباط مالی (fiscal consolidation) جدی باشد؟»
پیر یارد (Pierre Yared) که تا ماه ژوئیه سرپرست White House Council of Economic Advisers بود، گفت مشکلاتی که در زمینه هزینههای زندگی رأیدهندگان را کلافه کرده، ناشی از سالها افزایش مداوم قیمتها و کمبود مسکن است که نمیتوان آن را سریع حل کرد. او گفت مقرراتزدایی میتواند هزینهها را در سراسر اقتصاد پایین بیاورد و به تولید کمک کند تا سریعتر به شوکهایی مثل جهش اخیر قیمت انرژی واکنش نشان دهد.
با گذشت ۲۰ ماه، کارنامه طرح ۳-۳-۳ یکدست نیست. تولید انرژی بالا رفته و رشد اقتصادی محکم بوده است، اما کسری بودجه برای سال مالی منتهی به ۳۰ سپتامبر در آستانه افزایش است و به سطحی میرسد که دستکم دو برابر هدف بسنت است. کسری بودجه در سال نخست بازگشت ترامپ اندکی افت کرد، که بخشی از آن به دلیل تغییر مقطعی در نحوه حسابداری وامهای دانشجویی بود.
اندی لاپریر (Andy Laperriere)، رئیس تحقیقات سیاستگذاری آمریکا در Piper Sandler و مشاور پیشین جمهوریخواهان در مجلس (House GOP)، گفت: «اگر بسنت رئیسجمهور بود، معتقدم تلاش میکرد کسری بودجه را به ۳ درصد GDP برساند، اما او رئیسجمهور نیست. دونالد ترامپ هرگز این موضوع را در اولویت نگذاشت.»
«به آینه نگاه کن»
مشاوران میگویند کسری بودجه در میان اولویتهای ترامپ جایگاه بالایی ندارد، تازه اگر اصلاً برایش اهمیتی داشته باشد. این افراد میگویند دغدغه اصلی او کاهش نرخ بهره توسط Fed بوده است؛ چیزی که ترامپ آن را راهی میانبر برای کم کردن صورتحساب بهره دولت میدید.
تنها چند هفته پس از بازگشت به قدرت، ترامپ درست مثل دوره اول ریاستجمهوری خود دوباره به جروم پاول (Jerome Powell)، رئیس وقت Fed، فشار میآورد تا نرخ بهره را پایین بیاورد. مشاورانش هم به او پیوستند و Fed را به بازیهای سیاسی متهم کردند.
در طول تابستان ۲۰۲۵، مقامات Fed ابراز نگرانی کردند که تعرفهها ممکن است فشارهای قیمتی تازهای به راه بیندازد؛ آن هم درست زمانی که نبرد طاقتفرسای سه ساله با افزایش قیمتها در حال نتیجه دادن بود. با این حال، Fed در اواخر سال گذشته با استناد به نشانههای تضعیف بازار کار و این ارزیابی که فشارهای قیمتی ناشی از تعرفهها کوتاهمدت خواهد بود، نرخ بهره را سه بار کاهش داد.
بهار امسال، ترامپ کوین وارش (Kevin Warsh) را جایگزین پاول کرد، چون انتظار داشت نرخ بهره را پایین بیاورد.
این ماه، Fed تحت مدیریت وارش برای اولین بار از سال ۲۰۲۳ نرخ بهره را بالا برد.

جنگ ایران و اقتصادی که با رونق AI به پیش میرفت، عامل این تصمیم بودند. Fed بخش زیادی از سال را با این انتظار گذراند که افزایش قیمت انرژی به خاطر اختلال در مسیرهای کشتیرانی خاورمیانه، خیلی زود فروکش کند. وقتی این اتفاق نیفتاد، تام بارکین (Tom Barkin) رئیس Richmond Fed هفته گذشته گفت: «باید به آینه نگاه کنی و بگویی: به نظر میرسد تورم مدتی است ماندگار شده، پس شاید باید کاری برایش بکنیم».
آثار جنگ میتواند فراتر از پمپبنزینها برود، چون گازوئیل سوخت تجهیزات کشاورزی برای تولید غذا و کامیونهایی است که آن را به فروشگاهها و رستورانها میرسانند. لاوورنیا (Lavorgna) مشاور سابق Treasury گفت گازوئیل «پایه و اساس اقتصاد صنعتی است».
بارکین گفت: «این وضعیت به همهجا ضربه میزند».
بانک مرکزی با شروع افزایش نرخ بهره، سرمایهگذاران را بلاتکلیف گذاشته که این روند تا کجا و با چه سرعتی ادامه پیدا میکند. این موضوع بر نااطمینانیها افزوده و نرخهای بلندمدت را بالاتر برده است.
با افزایش بازده اوراق قرضه در هفته گذشته، کوین هست (Kevin Hassett) رئیس White House National Economic Council این افزایش نرخ را که به اتفاق آرا تصویب شده بود، زیر سؤال برد و گفت در این تصمیم، آمارهای بهتر و اخیر تورم نادیده گرفته شده است. او از اظهارات علنی اخیر مقامات Fed ابراز نارضایتی کرد و گفت این حرفها نشان میدهد آنها ممکن است در ماههای آینده به «افزایش غیرعاقلانه نرخ بهره» ادامه دهند.
افزایش نرخ بهره، بین متحدان دولت دودستگی به وجود آورده است. مایکل فالکندر (Michael Faulkender) که سال گذشته معاون Treasury بود و حالا در University of Maryland فعالیت میکند، گفت این کار اصلاً به عوامل اصلی تورم کاری ندارد.
او گفت: «اگر کسی فکر میکند رانندگان کامیون کمتر کار میکنند و این کار باعث افت قیمت گازوئیل میشود، یا خیال میکنید شرکتهای AI اصلاً به افزایش ۰.۲۵ درصدی نرخ وام حساس میشوند، باید بگویم چنین اتفاقی نمیافتد».
استفن مور (Stephen Moore) مشاور غیررسمی ترامپ که در سال ۲۰۱۹ یکی از گزینههای عضویت در Fed بود، گفت این افزایش نرخ تصمیم درستی بود، چون «برای کوین [وارش] مهم است که اعتبار خود را در مبارزه با تورم ثابت کند». او گفت دردسر واقعی اقتصاد، «این نفت لعنتی ۱۰۰ دلاری است».
ریدل (Riedl) پژوهشگر Brookings Institution گفت بحران انرژی مسلماً آسیب زده است، اما روند هزینههای استقراض و تورم «حتی قبل از پرواز اولین جنگنده هم رو به وخامت بود».
او اضافه کرد برخی اقدامات دولت هم همین موضوع را ثابت میکند. وقتی White House برای کاهش هزینهها تعرفه برخی کالاها را لغو کرد یا محدودیتهای واردات گوشت گاو را برداشت، «عملاً خودشان لو دادند که تعرفههای خودشان چه اثری گذاشته است».
حتی همین کاهش هزینهها هم هزینه سیاسی به دنبال داشته است. به گفته یک فرد آگاه، پس از اعتراض شدید ایالتهای دامدار مانند نبراسکا، ترامپ حالا توصیه به واردات بیشتر گوشت گاو از آرژانتین را یک اشتباه میداند.
«ایران هم حق رأی دارد»
حالا خیلی چیزها به این بستگی دارد که جنگ چقدر طول بکشد.
به گفته افراد آگاه، ترامپ قبل از تصمیمگیری برای حمله به ایران در اواخر فوریه، با چند سناریو درباره نحوه پیش رفتن درگیری روبهرو شد که شامل پیامدهای احتمالی اقتصادی آن هم بود. گرچه خطر امنیت ملیِ ایران مجهز به سلاح هستهای مهمتر از این پیشبینیها دیده شد، اما کمتر کسی فکر میکرد جنگ اینقدر طول بکشد. ترامپ هم انتظار نداشت در آستانه انتخابات میاندورهای، قیمت بنزین اینطور شدید بالا برود.

در ماه مارس، وقتی میانگین قیمت بنزین به دلیل جنگ به بیش از ۴ دلار برای هر گالن رسید، ترامپ گفت با پایان درگیری ظرف دو تا سه هفته، قیمت انرژی افت شدیدی خواهد کرد.
حالا ترامپ مدام میگوید پس از انتخابات میاندورهای جنگ تمام میشود و قیمت انرژی پایین میآید.
زولیک (Zoellick) گفت: «مردم میدانند ترامپ میخواهد جنگ ایران را تمام کند، اما میبینند که راهش را بلد نیست. و البته، ایران هم حق رأی دارد».
شوک مداوم قیمت انرژی که نرخهای بهره را بالا میبرد، تازهترین خطر برای رشد اقتصادی است؛ رشدی که پیش از این هم با چالشهای مختلفی روبهرو بوده است، از جمله افزایش سریع نرخها توسط Fed در سال ۲۰۲۲ و نگرانیها درباره بانکهای منطقهای در سال ۲۰۲۳. توسعه AI هم یک متغیر غیرقابل پیشبینی دیگر است، چون رونق سرمایهگذاری بر پایه فناوریهای جدید اغلب با ساختوساز بیش از حد تمام میشود.




